Fundacja Centaurus

Wybierz kwotę darowizny:

20 zł

50 zł

100 zł

Jeden z siedmiu cudów świata - Machu Picchu

Wędrówka jest długa i mozolna. Swój początek ma w dawnej stolicy Inków, Cuzco, i wiedzie przez ich dawne szlaki, na północny-zachód, przez sto dwanaście kilometrów w niezwykłe Andy. Należy się przygotować na kilka dni trudnego marszu, jednak czy warto? Warto. Choćby przez wzgląd na widoki, których doświadczymy po drodze, a na jej końcu zobaczymy...

Ruiny. Idealnie wkomponowane w górskie otoczenie, surowe ściany dawnych, wspaniałych budynków, tarasy, będące dawniej polami uprawnymi. Systemy kanałów, dawniej nawadniające te pola. Jasne niebo nad głową, którego można niemal dotknąć. Pofałdowane szczyty gór i chmury rozciągajace się dookoła niczym białe morze.

Machu Picchu leży na jednym z grzbietów w Andach, na wysokści od 2090 do 2400 m n.p.m. Z trzech stron otoczone jest rzeką Urubamba, z czwartej natomiast płynie Huagana Picchu. Miasto podzielone było na dwie części: miejską, złożoną z budynków mieszkalnych, pałaców i świątyni. Budynki te, zbudowane z białego granitu, bez użycia zaprawy, idealnie wręcz współgrały z górskim otoczeniem. Część miejska podzielona była na kolejne trzy dzielnice: dla arystokracji, zwykłych mieszkańców oraz kapłanów. Królewski pałac znajdował się w niższej części miasta, po drugiej stronie przełęczy. Wyższe partie należały do kapłanów i to tam znajdują się m.in. Świątynia Słońca czy Świątynia Trzech Okien, a na północnym krańcu można zobaczyć Świętą Skałę. Na terenie miasta można odnaleźć także Świątynię Kondora – dość specyficzny, tajemniczy labirynt, gdzie w centralnej, najniższej części widnieje wykuta w skale podobizna andyjskiego kondora. Jedna z teorii głosi, że tutaj mogło znajdować się coś w rodzaju więzienia. Na terenie mierzącego pięć kilometrów kwadratowych miasta wewnętrzną komunikację zapewniało tysiąć dwieście kamiennych stopni.

Naukowcy podejrzewają, że miasto powstało w XV wieku i zaledwie sto lat później zostało opuszczone. Na pewno nie stało się to za sprawą hiszpańskich konkwistadorów, ponieważ położenie miasta sprawiło, że ci nigdy tam nie dotarli. Co więc skłoniło dawnych mieszkańców Machu Picchu do opuszczenia swoich domów?

Tak naprawdę jest to zagadką dla badaczy do dnia dzisiejszego. Miejsce to jest owiane tajemnicą, której nikomu do tej pory nie udało się rozwiązać. Mimo to pojawiło się wiele teorii i hipotez na temat miasta. Jedna z nich głosi, że było siedzibą cesarza Inków, Pachacutiego. Podczas jego długiego, bo trwającego aż sto trzy lata panowania, Inkowie stali się największą potęgą Ameryki. Inna teoria głosi, że miasto to należało do kapłanek słońca, ponieważ tylko jeden na dziesięć znalezionych szkieletów należał do mężczyzny. Pojawiają się podejrzenia, że miasto mogło narazić się inkaskiej koronie i z tego powodu było pomijane w zapisach kronikarzy, a także sukcesywnie opuszczane.

Jaka jest prawda? Być może nadejdzie taki dzień, w którym się tego dowiemy. Będziemy mogli przekonać się, czy któraś z teorii jest słuszna, czy też historia tego miasta była zupełnie inna. Póki co tytuł Macu Picchu jako jednego z najpiękniejszych i najbardziej tajemniczych miast na świecie jest niepodważalny.